QUOTES: Frontlijnen


Het nadeel van in een stad als Gent wonen is dat je zo veel interessante of leuke dingen moet missen omdat er zo veel anders te doen is. Vanavond (8 februari) is zo'n avond. Op drie vierkante kilometer drie toppers aan het woord: Aya Sabi, Meryem Almaci en Nick Meynen.




Kiezen is sowieso verliezen, maar in de plaats van kiezen gewoon onderuit zakken in de zetel voor Temptation Island lijkt me in zo'n situatie echt te gek voor woorden. Mijn zinnen worden in elk geval veel meer geprikkeld door wat Aya Sabi zoal uit haar pen laat vloeien: Elk woord als een sneeuwvlokje op een donkergroen grasveld: Rustgevend en verontrustend tegelijk. Zelfs haar Facebook-statussen zijn pure poëzie. In De Centrale stelt ze vanavond de alom gelauwerde dichtbundel Verkruimeld Land voor tijdens La Lettre A.

Een paar straten verder (in de Tinnepot) organiseert Groen! Gent een gesprek tussen drie dames: Schepen Elke Decruyenaere, schrijfster Dalilla Hermans en Groen!-voorzitter Meryem Almaci. Naar zo'n gesprek ga je natuurlijk niet voor het "debat" en eigenlijk ook niet om nieuwe dingen te horen (de onderwerpen zijn metoo, optimisme en racisme). Hoewel ik zowel Elke als Dalilla professioneel wel bewonder, zou ik er persoonlijk enkel en alleen naartoe gaan om Meryem Almaci nog eens te horen spreken. De humor en de welbespraaktheid waarmee deze vrouw elk onderwerp tackelt, is de belangrijkste reden waarom ik om de haverklap "Maar laat haar nu toch eens uitspreken!" roep naar mijn tv, radio en computer.

En toch, ondanks Aya Sabi en Meryem Almaci, ben ik blij dat ik vanavond bij Nick Meynen zit in de Krook. De belangrijkste reden daarvoor is dat ik zijn boek Frontlijnen heb gelezen. En dat hakt er wel in. Op de cover zegt niemand minder dan Naomi Klein: "Dit boek verdient een breed internationaal publiek". Dat kan ik alleen maar beamen.

En toch wordt vanavond de kleinste editie van QUOTES tot dusver. De reden waarom we geen massaal publiek verwachten vanavond, dat geeft Meynen zelf ook aan in zijn boek, is dat we de boodschap uit zijn boek (dat ons economisch systeem ons met hoge snelheid naar de Apocalyps toedrijft) niet meer positief verpakt krijgen. Een aantal problemen die Meynen noemt in zijn boek, zijn niet meer op te lossen. Niet met 'vijf', maar ook niet met 'honderd minuten politieke moed'. In dit hoekje van de wereld kunnen we nog heel even doen alsof we niets door hebben (en daar tonen we ons enorm bedrijvig in), maar op de 'frontlijnen' waar Meynen langs reist, is het al vijf na twaalf.



Eén QUOTE geef ik u alvast mee uit het boek van Nick Meynen. Het is geen citaat van hem zelf, maar wel van de Amerikaanse zanger en activist Utah Philips:

“The earth isn’t dying.  It is being killed. 

And the people killing it have names and addresses”


Door wie? Dat ontdekt u vanavond. Om 19u30 in de Krook.





In QUOTES, de paarse zetel non-fictie, interview ik elke maand een auteur over een spraakmakend non-fictie boek. Met QUOTES gaan we voorbij het oppervlakkige debat van citaten, oneliners, Facebook-statussen en tweets. We duiken samen met de auteur de diepte in. Elke maand selecteer ik een tiental opmerkelijke quotes uit een non-fictie boek en dan vraag ik de auteur zelf om tekst en uitleg. Een ideale formule voor wie geen genoegen neemt met het debat, maar echt wil weten waar het over gaat. Of voor mensen die te lui zijn om te lezen en toch willen weten wat in het boek staat.

Reacties